BM küresel ekonomik büyüme beklentisini yüzde 2,6 seviyesine düşürdü

Birleşmiş Milletler Ticaret ve Kalkınma Konferansı (UNCTAD), Orta Doğu'daki gerilimin yol açtığı yüksek enerji fiyatlarının küresel ekonomi ve finansal istikrar üzerindeki olumsuz etkilerine dikkat çekti. Edinilen bilgiye göre, dünya ekonomisindeki büyüme hızının bu yıl yüzde 2,6 seviyesine gerileyeceği tahmin ediliyor.

Rapor verilerine göre küresel ekonominin 2027 yılında yüzde 2,7 oranında genişlemesi bekleniyor. Gelişmekte olan ekonomilerdeki büyüme oranının ise 2025'teki yüzde 4,7 seviyesinden bu yıl yüzde 4'e düşeceği öngörülüyor. Bu gruptaki ülkelerin yeni teknolojik ve politik engellerle karşı karşıya kaldığı vurgulanıyor.

ABD Ekonomisi Motor Güç Olmayı Sürdürüyor

Gelişmiş ekonomiler genel olarak yüksek enerji maliyetleri ve sıkılaşan parasal koşulların etkisiyle zayıf bir sanayi performansı sergiliyor. ABD ekonomisinin küresel büyümenin ana itici gücü olmayı sürdürdüğü belirtilirken, ülke ekonomisinin 2025'teki yüzde 2,1'lik performansın ardından 2026'da yüzde 2,1 ve 2027'de yüzde 1,8 büyüyeceği tahmin ediliyor. ABD'de yapay zeka yatırımları ve istikrarlı iş gücü piyasası talebi desteklerken yüksek enflasyonun reel ücretleri baskıladığı ifade ediliyor.

Batı Avrupa ekonomilerinin ise düşük yatırım ve dalgalı enerji fiyatları nedeniyle düşük büyüme kıskacında kaldığı aktarılıyor. Güney Kore ve Japonya gibi gelişmiş Asya ekonomilerinin ise yarı iletken ve elektronik ürünlere yönelik güçlü küresel talepten olumlu etkilendiği kaydediliyor.

Yapay Zeka Küresel Ticareti Hareketlendiriyor

Geçen yıl 35 trilyon dolarla rekor kıran küresel mal ve hizmet ticaretinin bu yıl yüzde 4 büyümesi bekleniyor. Ticaretteki dinamizmin en önemli itici gücünün yapay zeka olduğu, ancak bu imkandan yalnızca sınırlı sayıda ekonominin faydalandığı belirtiliyor.

UNCTAD yetkilileri, gelişmiş ülkelerin yarı iletkenler, yapay zeka ve temiz teknolojiler gibi stratejik sektörlerdeki yeni yatırımların yaklaşık yüzde 70'ini elinde tuttuğunu aktarıyor. Gelişmekte olan ülkelerin kritik minerallerde lider konumda olmasına rağmen katma değer yaratmakta zorlandığı ve resmi kalkınma yardımlarının düşüş eğiliminde olduğu vurgulanıyor.